Technisch proces Porselein

De bakermat van het porselein ligt in het oude Chinese keizerrijk waar het werd gebruikt bij de rituelen rond de voorouderverering en voor het opdienen van voedsel.

De klei die voor porselein wordt gebruikt staat geboekstaafd als 'hoogwaardiger' dat die van keramische werkstukken. Veel kleisoorten zijn te vet om zonder toevoeging te kunnen worden verwerkt. Om porselein te maken wordt aan de zo wit mogelijke klei, kaolien genoemd, (zilverzand kwarts) toe om de massa minder vet te maken en bij verhitting glasachtig te laten worden. Om de baktemperatuur van de klei die bij porselein hoog is te verlagen wordt een verpulverde steen, veldspaat (of graniet) toegevoegd.

De voor porselein benodigde klei is minder vet dan de klei die wordt toepast bij keramiek en heeft daardoor slechts een geringe plasticiteit. Zo kan de techniek van keramische opbouw van delen die bij keramiek wordt gehanteerd, niet worden toegepast. 

Berry Dohmen ontwerpt objecten die vervolgens op 900 °C tot ' biscuit' worden gebakken. Na de glazuur te hebben aangebracht worden de werkstukken 'gladgebakken' bij een temperatuur van 1280 °C waarbij door de hitte ongeveer 10% van de massa verdampt. Krimp is dan ook een groot probleem. 

Uiteraard der zaak oogt porselein verstandelijker dan het met veel intuïtie keramisch opgebouwde werk. Maar ook hier speelt harmonie en evenwicht een alles overheersende rol waarbij enerzijds de horizontale lijnen in evenwicht worden gehouden door de verticale en anderzijds de witte kleur van het porselein wordt geëerbiedigd door de terughoudend opgebrachte glazuur.

 

  • Bootje
  • Omschrijving: h.20 x b.14 cm
  • Bootje
  • Omschrijving: h.20 x b.14 cm